Otelde Escort İna

Hilton Garden Inn’in otoparkı akşamüstü doluydu. Klimayı sonuna kadar açmıştım, camda buğu yoktu ama hava yine de yapış yapış duruyordu. Resepsiyondan geçerken kimse uzun uzun bakmadı. İzmit’te herkes kendi işine bakıyor, bu da işime geliyor.

Oda koridoru kısaydı. Kapıyı açan adam kravatını çoktan çıkarmıştı. “İna değil mi?” dedi. Başımı eğdim. İçeri girdim, ayakkabımı çıkarmadım hemen. Pencereden TEM’in uğultusu geliyordu, körfez tarafı değil, yol tarafı. İyi. Manzara vaat etmeyen odalar daha dürüst oluyor.

Minibardan su aldı, bana da uzattı. “Gebze’den geldim,” dedi. “Toplantı uzadı.” Dinledim. Anlatmasını kestirmedim. Escort arayanların çoğu susunca rahatlar, bu konuşunca rahatladı. Farkı buydu.

Koltukta oturduk bir süre. Televizyon kapalıydı. Yüzüğünü fark ettim, o da fark ettiğimi anladı, eli cebine gitti sonra vazgeçti. “Sorma,” dedim. Sormadı.

Yatağa geçerken perdeleri ben çektim. Odadaki koku temizleyiciyle karışık ucuz parfüm. Alışkınım. Gömleğinin düğmelerini açarken acele etmedi, ben de etmedim. Tenim klima yüzünden önce üşüdü, sonra ısındı. Omzuna yaslandığımda nabzı hızlıydı, nefesi düzenli değildi. “Dur,” dedim bir kez. Durdu. Sonra devam ettik.

Saat on bire gelmeden bitti. Duşa o girdi, ben giyindim. Aynada saçımı toplamadım. Çantamı alırken “numara ister misin?” diye sordu. “İlanda duruyor,” dedim. Gülümsedi, kırılmadı.

Asansörde yanımda bir aile vardı. Çocuk ayakkabı bağcığıyla uğraşıyordu. Lobiye inince dışarı çıktım. Otoparkta araba ısınmıştı yine. Kontağı çevirirken İzmit’in geceye dönen ışıklarına baktım. Başka bir yere yetişmem yoktu o akşam, yine de kalmadım.

Bazen aynı otele uğrarım. Aynı oda denk gelmez. Gelmesini de beklemem.